სამი გრაცია ზევსის წინ დგას
და ღვთიურობით ოცნებებს წვავს.
კეკლუცი ღიმილით მღერიან ქარიტები
ათოვენ მათ და კვდებიან მაგიდები.
მუსიკა დალეული მთვარე ღამეს კლავს.
და მოწყვეტილ ერთ ვარსკვლავზე ღვთიურ ღვინოს სვამს.
ღვიურ მშფითვარებაში დაჩრდილულან მასპინძლები
დაფლეთილან ღამეები, მთვარე და სხივები.
ნატვრას ისევ სინაზეს თვალით ემთხვია მას.
ნისლმორეულ ოლიმპოდან ზევსი მარად ჩანს.
კეკლუცი ღმილით მღერიან ქარიტები
ათოვენ მათ და კვდებიან მაგიდები.
28.05..2008
ხატია ჩოგოვაძე
4 comments:
sul mgonia, rom gagicani. morrcha meti ra iqneba da uceb iseti ragac gamoxteba...sityvebi ar myopnis xolme!! dzalian saintereso adamiani xar:) shentan ver moicyen!khatuli shen chemi inteligenti da pikanturi gogo xar:*:*
ვაიმეე... : )))
ჩემი გამოხტომებით გაგანებივრებ, შენ არ იდარდო : )))ძალიან მიყვარხარ ხო იცი :***
mec vfiqrob, rom shen martlac saintereso adamiani xar :)))))
ძალიან საინტერესო ესეა ხატული !!! მიყვარს ადამიანები,რომელთაც ამ ცხოვრებაზე დაფიქრება შეუძლიათ და მისი არსის ასე ღრმად გაანალიზება.საინტერესო ადამიანი ხარ,შენში ნამდვილად არის მწერლის ნიჭი.მწერალმა,პოეტი იქნება ის თუ პროზაიკოსი მთავარია ადამიანის სულიერ სამყარომდე მიაღწიოს და გრძნობა აგუძრას მას.მწერლის მთავარი ფუნქციაა მკითხველი დააფიქროს ამ ქვეყნიურ ამაოებაზე.ჩემი აზრის შენ ეს შეძელი !!! მიყვარხარ და ახლა უკვე სხვა კუტხით გაგიცანი. N.KH.
Post a Comment