მაშინ ტალღებთან ახლოს სილაში,
ქარი იწვევდა ჩემს გრძნობას ზღვაში.
ვიყავი ლაღი გოგონა რენუარის,
ქვიშაში მინდოდა წერა მემუარის.
მზე თმას მიშლიდა ზღვით დანამული,
ბრწყინავდა ისე თავდაკარგული-
სულ დამავიწყა ცოდვილი ევა
და მაგრძნობინა ტკბილი ბოჰემა.
ვიყავი ლაღი გოგონა რენუარის
qვიშაში მინდოდა წერა მემუარის.
14.11.2009
ხატია ჩოგოვაძე
3 comments:
yvela sheudarebelia, martla damapiqrebeli da grma, magram es pacia, nazi leqsi chemi rcheulia:*:*
momewona, xatia... :) gilocav, leqsebis wera martlac kargad gamogdis :) aq shinaarsicaa da ritmac kargadaa daculi, rac tanamedrove meleqseebs arc tu kargad gamosdit....
მადლობა მაიკო :***
მართალია იშვიათად "ვრითმავ" : ))) მაგრამ მაინც ვბედავ ლექსებიs წერას : )))
Post a Comment