მადლიანი მცენარე რომ მიაპობს ქარიშხლებს

ვიცი მე რომ დამიპრყობს და წამით აღარ გამიშვებს.

დალეული ზამთარი და სხივგაწვდილი მზე

გაზაფხულის სიყვარული, მოვარდნილი დღე.

უცნაური ფერი აქვს და სიტყვას აღარ აძინებს,

მეოცნებე მდუმარებით, სამარიტელს აფიქრებს.

დაჩრდილული ტკივილი და დათუთქული მზე.

მადლიანი მცენარე რომ მიაპობს ქარიშხლებს

ვიცი მე რომ დამიპყრობს და წამით აღარ გამიშვებს.


28.05..2008

ხატია ჩოგოვაძე